uitzending 1 middag

uitzending 2 ochtend

uitzending 2 middag

Lees hier het juryrapport en de recensie!

Juryrapport
Een goede boekrecensie informeert de lezer over het boek dat wordt besproken, maar laat wel iets aan de fantasie over: het plot verklap je – net als bij een film – uiteraard niet. De recensent geeft een oordeel over het gelezene, maar onderbouwt dit wel met steekhoudende argumenten. Hij of zij verdiept zich ook in de doelgroep: voor wie schrijf ik deze recensie en wat zal deze lezers speciaal boeien in het boek?
Veel inzenders voldeden aan een aantal van deze criteria, maar in de winnende recensie zijn al deze ingrediënten aanwezig. Bovendien worden er concrete voorbeelden gegeven om het standpunt van de recensent kracht bij te zetten, en krijgen we ook achtergrondinformatie over de auteur en diens eerdere oeuvre. Vlot geschreven was de recensie ook nog eens. De winnaar van de recensiewedstrijd 2010 is Saptarshi Chowdhury Barua uit 5V van het Haags Montessori Lyceum.

P-p-p-poker face, p-p-poker face
Saptarshi Chowdhury Barua, 5V, Haags Montessori Lyceum
Wat zou jij doen als je meer dan één miljoen euro wint? Ouderen zullen het gauw opzij zetten, jongeren zouden de helft misschien op de bankrekening zetten en de rest vergooien. Een gokverslaafde daarentegen zal het allemaal inzetten om nog meer geld te winnen. De schrijver Khalid Boudou weet daar alles van af. In het boek ‘Alles of Niets’ neemt Boudou je mee in de pokerwereld en leer je wat pokeren met je kan doen.

Melle, een zeventien jarige jongen, is verslaafd aan pokeren op het internet. Doordat hij deze gokwedstrijden vaak wint, wordt hij helemaal opgezogen in het pokerwereldje. Een sociaal leven ontbreekt, tot grote ergernis bij zijn ouders. Als Melle’s ouders vijf weken lang in Hongarije verblijven om daar een Bed&Beakfast te openen, gaat het mis. Oom Walter, die zelf ook verslaafd is aan gokken, verblijft bij Melle en zo leert Melle dat gokken ook leuk kan zijn in de echte wereld. Elke wedstrijd wint Melle hard, tot het een keer mis gaat. Melle’s concentratievermogen verdwijnt en uiteindelijk heeft hij niks meer. Door diepe schulden verdwijnt zijn oom Walter uit het niets en moet Melle het alleen zien op te lossen.

Een erg slimme zet van Boudou was om de hoofdrolspeler een zeventienjarige jongen te laten zijn. Hierdoor is het makkelijk om je in Melle te verplaatsen. Ook is te merken dat Boudou weet wat jongeren tegenwoordig doen. Hij gebruikt woorden zoals verdomme, kut, klote buitenlander, maar ook het tv-programma Beauty and the Nerd komt er in voor.

In ‘Alles of Niets’ wordt je al meteen aan het denken gezet. Er is iets gaande, maar hoe dat precies tot stand is gekomen is niet duidelijk. Hierdoor ben je geneigd om verder te lezen. Helaas is het tweede deel langdradig en af en toe een beetje overbodig. Boudou wil het verhaal spannend houden, maar het was beter geweest als het tweede deel korter was, want het spannende gedeelte begint pas in deel drie. Jammer genoeg is dat alweer honderd bladzijdes verder. Een iets te lang stuk dus, waardoor je over dingen heen leest en de neiging hebt om te stoppen met lezen.

Het derde deel zorgt er ook voor dat je over dingen heen leest, maar dan op een hele andere manier. Op dat moment kan je Melle’s verdriet bijna voelen en voel je je kut voor hem. De hele pokerwereld is een leugen en Boudou maakt het enorm spannend door van alles te laten gebeuren. Elk moment dat je denkt te weten wat er gaat gebeuren, gebeurt niet en heeft juist een totaal andere wending. Je wordt er bijna gek van, en hierdoor wil je het boek in één ruk uitlezen om het einde te weten.

Na Schnitzelparadijs en Pizzamaffia, waar de Marokkaanse cultuur een belangrijke rol speelt, is Khalid Boudou een andere kant opgegaan. Boudou heeft bewezen dat hij meer kan dan alleen over Marokkanen schrijven. Met Alles of Niets heeft hij zichzelf overtroffen. Het heeft een duidelijke boodschap met een ‘flabbergasted’ einde. Waarschijnlijk is het ook de bedoeling geweest van Boudou om door te laten schemeren wat pokeren met je kan doen.

Het boek is leuk voor jongeren en zeker een aanrader voor jongeren met een gokverslaving. Halverwege het boek moet je even doorbikkelen, want dat is het einde waard. Zoals Speltip 19 uit het boek zegt: ‘Reken op verrassingen’.

10 april 2010, Hermannetje beste schoolkrantsite, RTV N-H (nieuwsbericht met videoreportage)

10 april 2010, De Passie wint Award Beste Schoolkrant 2010, persbericht Hogeschool van Amsterdam.

10 april 2010, Utrechtse school maakt beste krant, Trouw

10 april 2010, Utrechtse school is de beste + radio-interview, RTV Utrecht

3 mei 2010, Nét tijdschriften, de Stentor

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Foto’s: Bert Zuiderveen

Juryrapport door Wim de Jong, eindredacteur Havana.
Onder de inzendingen waren veel schoolkranten die uitblinken op bepaalde aspecten: strakke vormgeving, originele rubriek, goed uitgevoerde klassieke rubriek, leuke koppen, venijnige columns. Maar er was er maar één waarbij alle aspecten met elkaar in balans waren. Het was een van de weinige schoolkranten waarbij duidelijk was dat er een duidelijk redactioneel beleid gevoerd werd door een of meer mensen die niet bang zijn om keuzes te maken. En dat betekent vaak ook dingen niet doen of met minder woorden op minder pagina’s.

De redactie van de winnende schoolkrant heeft het aangedurfd het klein te houden, zowel in het formaat van het blad als in de omvang, het aantal pagina’s. Niet alle binnengekomen kopij is in één nummer gepropt, maar het blad is gevuld volgens een formule met een balans tussen nieuws, opinie, lifestyle en vermaak. De vormgeving is verzorgd, duidelijk waar het moet en speels waar het kan. Ook is er aandacht besteed aan fotografie. Het niet te vermijden februari-thema Valentijnsdag komt wel aan bod, maar heeft gelukkig niet het hele nummer gekaapt. Verder is de winnende krant een van de weinige waarin de – in dit geval christelijke – identiteit van de school waarvoor deze gemaakt is doorklinkt.

De winnaar van de Schoolkrant Award 2010 is Quatsch van de Passie, Utrecht

Een paar voorbeelden van mooie bijdragen in deze krant:

• Het artikel De proef op de som, waarin leraren aan een examen onderworpen werden. Origineel, goed uitgevoerd en met een bijpassende vormgeving.
• De rubriek Ondersteboven, waar twee tegenovergestelde perspectieven naast elkaar gezet worden. Wederom met bijpassende vormgeving.
• De artikelen met een levensbeschouwelijke invalshoek, zoals Leer het leven en Waren we allemaal maar kamelen.
• De praktische tips van Hoe schrijf ik een verslag? De jury denkt dat je veel lezers daar een plezier mee kan doen.

Juryrapport door Ron van der Wal, docent beeld bij de opleiding Media, Informatie en Communicatie (Hogeschool van Amsterdam). Eigen bedrijf vormgeving met opdrachtgevers als Greenpeace, het Nationaal Pop Instituut en BMG Music.

Op één: De Kratèr for Christmas van het Stedelijk Gymnasium Schiedam
De beste inzending is een schoolkrant die er in eerste instantie niet als een schoolkrant uitziet: Het kerstnummer van De Kratèr van het Stedelijk Gymnasium Schiedam. De fontmaat wekt in eerste instantie de meeste verwondering. Het is veel te groot. Met te weinig interlinie. En over de hele breedte van de pagina!

En toch is er sprake van een smaakvolle krant. Elke spread is anders van kleur.

En al die spreads tezamen vormen een krachtig geheel, waarin duidelijk blijkt te zijn gekozen voor een ongebruikelijke aanpak. De sfeer is stevig, recht door zee en de inhoud vooropstellend. Sporadisch gebruikt beeld. Al met al een behoorlijk andere aanpak dan alle anderen gekozen hebben. Dit soort lef dient beloond te worden. Al rest de vraag: Zal deze werkwijze telkens weer het beoogde effect hebben?

Waarom kreeg ik nou niks?
En toch voel ik me een beetje teleurgesteld, elke keer wanneer de bloemenbezorger verdwenen is en iedereen zijn of haar roos nonchalant uit de tas laat hangen. Ik ben toch altijd wat beteuterd. Waarom kreeg ik nou niks? Ik vraag me nog steeds af of er mensen zijn die zo’n roos naar zichzelf sturen, met een mysterieuze tekst op het kaartje, zoals: “Je kent me heel goed…”. Ik vraag me af of die mensen het dan aan hun vrienden laten zien, en doen alsof ze zich afvragen van wie het nou kan zijn, terwijl hun eigen handschrift overduidelijk op het kaartje prijkt. Gelukkig ben ik (nog) niet zo diep gezonken. Ik ben niet zo vreselijk wanhopig dat ik mezelf een roos stuur op Valentijnsdag (excuses aan diegene die dat wel doet. Ik heb medelijden met je). Ik bedenk me maar dat rozen verwelken, en dat kaartjes vergaan, maar dat echte vriendschap en liefde het hele jaar door blijft bestaan. Daar heb je geen speciale dag voor nodig. Of klinkt dat echt als iemand die geen rozen krijgt?
Nicole

Juryrapport door Karin Jusek, redacteur Het Financieele Dagblad
Eén column sprong er voor de jury uit en heeft dus ook gewonnen. Hij heeft een prima lengte, er zit zelfspot in en tegelijk geeft de auteur ook zichzelf bloot. Daarnaast geeft de column een goed beeld van de zeden en gebruiken op een middelbare school vandaag de dag. Uit de winnende column sprak de originele en onderzoekende persoonlijkheid van de auteur. De winnaar is: Nicole Adriaens van RSG Hoeksche Waard locatie Hoefsmid in Oud-Beijerland. Deze Award is gesponsord door de Dienst Maatschappelijke Ontwikkeling van de gemeente Amsterdam.

Aanmoedigingsprijs
Je schoolkrant één jaar lang gratis maken in samenwerking met Schoolmagazine.
De aanmoedigingsprijs gaat naar Hermannetje van het Hermann Wesselink College in Amstelveen. In de schoolkrant staan goede, verhalende interviews en mooie foto’s. Wat leuk is, is dat deze school grappige uitspraken verdeelt over de hele schoolkrant in plaats van deze op één pagina te verzamelen, zoals veel scholen doen. De schoolkrant heeft verder een eigen website met een poll, foto’s en video’s. Nadeel is dat de advertenties de inhoud van de schoolkrant onderbreken, tussen een artikel op een dubbele pagina staan advertenties.

Award Beste Website
Juryrapport door Thomas van Aalten, docent crossmedia, en Mariëlla Mulder, docent vormgeving van de opleiding Media, Informatie en Communicatie van de Hogeschool van Amsterdam. Thomas van Aalten schrijft daarnaast romans, Mariëlla Mulder is fotograaf.

Website De Skepsis won in 2007, 2008, 2009 en is nog steeds hartstikke goed. We zien ons alleen dit jaar genoodzaakt de prijs te vertalen als een aanmoediging, een schop onder de kont van de welwillenden. We hebben niet zozeer sec gekeken naar de schrijfstijl, naar de vormgeving of naar de enthousiaste verhalen over de school. We hebben gekeken naar het gehele concept. En dan wordt het een wedstrijd tussen twee titels: De Vette Vis uit Leiden en Hermannetje uit Amstelveen. Die eerste lijkt meer content te hebben, die tweede heeft een duidelijker band met de lezers/ gebruikers van de site. Die eerste is actueel, die tweede moet daar beter aan werken (terwijl ze pas eind 2009 zijn opgericht!). Bij De Vette Vis voel ik me iemand die meegluurt in een school, bij Hermannetje zie ik een prikkelend geschreven blog waarop ik me welkom voel. En dat laatste is belangrijk, gelet op het belang van een moderne website.

Daarom roepen we dit jaar Hermannetje uit tot beste website; de makers zijn young and angry and eager maar ze moeten het wel bewijzen. Vergelijk het met Obama’s Nobelprijs voor de Vrede.